(فرانک لوید رایت)                                                                            

                باید گفت که یکی از معماران معاصر که به نحوی زیبا و شایسته معماری ،هنر و ایده را کنار هم قرار دادکسی نیست جز فرانک لوید رایت .هنر مندی که به طرز بسیار شایسته ای هنر معماری را با ایده های خلاقانه ی خود تلفیق کرده و در طراحی بسیاری از آثار معماری قرن اخیر دست داشته است .

ادامه مطلب

                                                   استفاده از مصالح

در هنگام استفاده از مصالح در محوطه سازی پارک ها و باغات نیاز به توجه تکنیکی در این خصوص وجود دارد. مثلا استفاده از کالار سیمان در پارک ها که امروزه رایج شده و بسیاری از جنبه های زیبا شناختی آنها را نابود ساخته است. زیرا سیمان از نظر ساختار بسیار ناپایدار است، هنگامی که اولین برف می بارد بسیار شاداب و پرطراوت به نظر می رسد اما پس از آن کیفیت خود را از دست می دهد. دومین مساله این است که برف سمبل پاکی و عفت است و این درحالی است که سیمان و بتون معنای وحشت و خشونت را به انسان القا می کند. بنابراین از سیمان و بتون می بایست در مکان هایی از پارک که در معرض دید نیستند مورد استفاده قرار گیرد. در مقابل سنگ نشان دهنده استحکام، وحدت و جاودانگی است. سنگ در بسیاری از ادیان مقدس است. مثلا در دین اسلام سنگ سیاهی که در کعبه زائرین ان را می بوسند و معتقدند که از بهشت آمده و در هنگام نزول از آسمان به رنگ سفید بوده اما در اثر گناهانی که بشر مرتکب شده سیاه شده است.

در قدیم دیوار باغها از ملاط ساخته می شدند که بسیار مهربان تر و ملایم تر از سیمان پورتلندی به نظر می رسید. آهک آبی از طریق حرارت دادن گچ و سنگ آهک بمنظور آزاد شدن دی اکسید کربن، بدست می آید. هنگامیکه این مواد دوباره با آب مخلوط شدند و در معرض هوا قرار می گیرند و دوباره با دی اکسد کربن ترکیب شده و به همان حالت شیمیایی اولیه باز می گردد. دی اکسید کربن به استحکام لایه های بیرونی ملاط می افزاید و بهمین دلیل شاید یک قرن بتواند استحکام خود را حفظ کند. این نوع ملاط امروزه از نظر ساختمان سازان دور مانده است در صورتیکه هنوز هم می توان از آن در محوطه سازی پارک ها و باغات استفاده کرد.

مثلا امروزه استفاده از آجر و خشت به کلی از مد افتاده تلقی می شود. اما باید بدانیم که دوام این محصول می تواند با توجه به کیفیت آن مناسب باشد. خشت های گلی که شهر باستانی بابل به کار می رفته بوسیله شل دادن به گل مرطوب درست شده است. این بلوک های گلی سپس در مقابل نور آفتاب خشک می شوند و در مکان مناسب مورد استفاده قرار می گرفتند و در ساخت خانه ها کاربرد داشته اند.

حدود 3 هزار سال پیش از میلاد مسیح انسان این مساله را دریافته بود که هنگامی که گل مرطوب خشک شود تبدیل به ماده ای سخت می شود. در آن زمان از گل رس برای ساخت ظروف استفاده می شد. رومی ها مهارت لازم را در ساخت خشت کسب کرده و سپس این هنر را در اختیار مردمان شمال اروپا قراردادند. این خشت ها در قرون وسطی در ساخت دودکش ها و مناره کلیساها مورد استفاده قرار گرفت. البته امکان این نبود که در کوره های آجرپزی ابتدایی این خشت ها در دمای بالایی درست شوند.بعد از 1200 سال پس از میلاد مسیح کشورهای سفلی مانند هلند و جنوب انگلستان مبادرت به ساخت این خشت ها ورزیدند. اما در زمان حاضر این خشت ها و در واقع آجر ها به اندازه استاندارد رسیده اند اما در ساخت دیوار باغاها کاربردی ندارند، آجرهای دست ساز از نظر ساختار به گونه ای هستند که هرگز ماشین نمی تواند ان را بسازد؛ آجر های دست ساز را می توان به اندازه مورد نیاز ساخت. این طور به نظر می رسد که آجرهای دست ساز از نظر زیبایی و آذین بندی بهتر از آجرهای کارخانه ای است، البته هزینه دستمزد ساخت آنها از مواد خام بیشتر می شد؛ این مساله هم حل شد و زیبایی حاصله جای خود را به پرداخت هزینه های کلان داد. در دهه سوم قرن بیستم "وینستون چرچیل" به ساخت خشت و آجر و کارگران این حرفه بسیار اهمیت می داد.

سفال هم یکی از مصالح قدیمی است که در امر محوطه سازی باستان اهمیت بسیاری داشته است. سفال همان گل رس است که در دمایی پایین تر از کوره آجرپزی خشک می شود و به رنگ سرخ بسیار زیبایی در می آید و در گذشته بیشتر در ساخت ظرف و ظروف مورد استفاده قرار می گرفت. امروزه بسیاری از کارخانه ها به جای اساتفاده از پلاستیک و بتون استفاده از این ماده را توصیه می کنند. بسیاری از باغهای بر جای مانده از مصر باستان و روم دارای دیوارهای رنگین بوده اند که دلیل آن استفاده از گل رس و سفال بوده است. در زمان برگزاری فستیوال ها برای تزئینات روی دیوارهای پارک ها و باغها می توان از سفال استفاده کرد. هن.ز هم "توسکانی" در ایتالیا در مرکز ساخت سفال قرار دارد.

 

ادامه مطلب

این عکس ها  روز سیهم اردیبهشت روی پیج قرار گرفته که عزیزی لطف کردند و من را درجمع آوری  مطالب راهنمایی کرده اند .این دوست گرامی که با توجه به متن فرستاده شده ازهم دانشگاهی های من می باشد از من خواسته که به معماری دانشگاه بیشتر توجه کنم که تمام سعی خودم رو می کنم که مطالبی را در این مورد در سایت بگنجانم.

من از همین جا از این عزیز گرامی تشکر می کنم .

خودمونی:(دوست دارم بیشتر از نظراتت استفاده کنم اگه دوباره به من سر زدی خواهش می کنم اسمت رو هم بنویس یا علی)

۹/۳/۸۵

حمید رضا چیت سازیان

                                                                              معماری سکولار

 

 

آیزنمن در کنار محسن مصطفوی در دانشگاه کرنل

ساختمانها را با دو معيار مي سنجد يكي اينكه چه مدت در تعلق به حال باقي مي مانند و ديگر اينكه

چه مدت در تاريخ خودشان را حفظ مي كنند او معتقد است كه: بعضي از ساختمانهاي كنوني  بودن خود را از دست ميدهند و هرگز جزئي از تاريخ نمي شوند  . ساختمانها مي توانند 50 تا 100سال تعلق به حال داشته باشند .

او در حال حاضر تنها مبحثي را كه در دانشگاه تدرس مي كند مر بوط به پالاديو است . در كار پالديو چيزي است كه او شيفته آن است و آن اختراع تيپولوژي است . اختراع تيپولوژي اجتماعي و فرمي ساختماني كه با ديگر كارهاي زمانه اش در يك رديف قرار نميگيرند و بايد اقرار كرد كه ما هنوز مشغول ساختن ويلاهاي پالاديويي هستيم و اين موضوع آيزنمن  را برانگيخته كه پست مدن نيسم ها پالاديو را چون جايي در  اصول فكري آنها ندارد او را سركوب كرده اند و پالاديو را در حاشيه گذاشته اند و گمانه  مي زنيم كه وجهه اشتراك پالاديو و آيزنمن در اين است كه هر دو به  عقيده منتقدانشان ارتباطشان با  تاريخ  قطع شده است .

 

پيتر آيزنمن در ۱۱ اگوست سال ۱۹۳۲ در نيوارك، ايالت نيوجرسي به دنيا آمد. او مدرك ليسانس معماري خود را از دانشگاه كرنل، مدرك فوق ليسانس خود را از دانشگاه كلمبيا و دكتراي خود را از دانشگاه كمبريج دريافت كرد. به وي يك دكتراي افتخاري هنرهاي زيبا از طرف دانشگاه ايلينويز شيكاگو اهدا شد.

در سال ۱۹۸۰ پس از سالها تدريس و نوشتن كتاب و نوشتن تئوري هاي قابل قبول ،كار حرفه اي خود را در زمينه ي طراحي و ساختن آغاز كرد كه شامل خانه هايي با مقياس بزرگ و پروژه هاي شهري و نيز فعاليتهايي در زمينه ي آموزش دانشگاهي و يك سري خانه هاي شخصي بود.

در سال ۱۹۸۵، آقاي آيزنمن جايزه ي شير سنگي را براي پروژه ي رومئوژوليت خود در سومين بينال معماري در ونيز دريافت كرد. در بينال پنجم هم او يكي از دو معماري بود كه به عنوان نماينده ي ايالات متحده شركت داشت و پروژه هاي ارائه شده توسط ايشان در موزه ها و گالري هاي سر تاسر دنيا نمايش داده شد. در ضمن تا سال ۱۹۸۲ به عنوان بنيانگذار و مدير انستيتو معماري و شهرسازي بوده و به عنوان منبع تفكر و انديشه براي نقد معماري به شمار مي آمد.آيزنمن تعداد زيادي جايزه دريافت كرد: بورس تحصيلي گوين هايم (۱۹۷۶)، جايزه ي برانئر از آكادمي هنر و ادبيات و جايزه ي بين المللي براي هنر،جايزه ي افتخاري از انستيتو معماري آمريكا به خاطر مركزي در اهايو (۱۹۸۹)، جايزه ي بين المللي براي طراحي شركت مركزي كوزميئي سانگيو در توكيوي ژاپن (۱۹۹۱).

نقطه شروع آيزنمن آيين افلاطوني است .نخست صورت ناب بود و ذهني و كامل . كه از طريق هبوط پيوسته  و متواتر به واقعيت نزديك مي شد . تفكر آيزنمن غير ديني است و چنين تفكري در شرايط امروزين اين احساس را به دست مس دهد كه كاملا از اين گونه مسائل جداست .

معماري آيزنمن مي كوشد تا در سايه تحريك تخيل و تصور و پذيرش نا متعارفها . از دام ماليخوليا بگريزد  به اين ترتيب كه اينها را به عنوان عناصري مثبت در ساختن مكان جديد ي براي لا مكانها يا مامني  كه در آن معمار اراده فرماتيو خود را باز شناسد . تلقي ميكند . اين محصول مصنوعي مكان  . بنا بر همه آن دلايل . پاسخ متثبت اوست به لامكاني و به ماليخوليايي فقدان و از دست دادنهايي كه پيوسته در كمين و همرا با اين لا مكاني هاست . در كارهاي احير او نشان از توهم ذهني وجود ندارد . حتي از كمترين و دقيقترين نشانه اي از خود گول زني نيز . چرا كه هنر مدرن – از تبار آيزنمن و بودلر – آگاهانه و هشيارانه مسخ شدگي غير واقعيت را مي پذيرد . استرا تژي نهفته در غوطه وري عميق تحليلي در هندسه  كه پايه طرحهاي او را مي سازد  هر گز نبايد به عنوان بازي صرف فرم برداشت شود . و در وراي اين هندسه ها كه پيوستگي ابعاد خود را تكثير ميكنند و يا مدولاسيونهايي را كاهش و افزايش مي دهند .(فراكتال) شكفتگي و سرشاري وجود دارد كه بدان وسيله گريز از متعارفها . ساختار حفاظتي اشراقي خود را پي مي ريزد .آيزنمن معمار فرمهاي مكعبي و سري خانه هاي 1 تا 10  به سمتي پيش مي رود كه مسئله مكان در پيش زمينه قرار گرفته است  و با اين حال  او كاري به ديگران ندارد  كه با روح نوستالژيك هوشمندانه و نبوغ آساي خود خيال مي كند كه مي تواند مكان را در تسلط خويش در آورد و معماري خويش را بر آن بنا نهد .

چنين به نظر مي رسد كه معماري آيزنمن در سالهاي اخير بر موقعيت تبعيدي اش همچنان پاي مي فشارد اين معماري اعم از اينكه در شهر ها ساخته شود  يا در محيط هاي دانشگاهي  و يا در توابع و حومه هاي شهري  در آنچه كه خلق مي كند ريشه ندارد  به عبارت ديگر  نه تنها از تداوم منطق دروني  با تمام براهين  و مظامين قومي و تاريخي كه ظاهرا بايد نقطه غزيمتشان از توپو گرافي و خاطره ها كشف شود ناشي نمي شود بلكه برعكس نخستين وظيفه عبارتست از دريافت و شناخت اين غريبگي و غيبت مناسبات سمپاتيك بين معماري و مكاني كه اين معماري در آن ساخته مي شود .

از زمان كانت به اين سو . زيبايي شناسي مدرن با دگانگي  مواجه بوده  كه معماري روحاني نتيجه شكست  در رويا رويي با مشكل فرم مفروض است معماري مورد علاقه آيزنمن معماري پالاديو – لوكوربوزيه – ترايني –مورتي-كاملا عكس اين معماري است مقاوم در برابر زيبايي شناسي روحني – كوشا در جهت حفظ و موجوديت فرم .

 هوگو فريد ريش در تفسير خود بر كتاب "فلسفه كمپوزيسيون"ادگار آلن پو  به نكته اي بر مي خورد  كه تمام تازگي شعر آلن پو در آن است كه طرح پيشنهادي احساس شاعرانه كلاسيكي به پيش زمينه مي برد آنچه كه در نتيجه ظاهر مي شود عين فرم و در حقيقت جوهر شعر است و آنچه كه هدف آن جوهر به نظر مي آيد (معنا)در حقيقت حاصل فعاليت شاعرانه است معماري اخير آيزنمن نيز همين روال را طي ميكند  معني و دلالت  اوليه  كه بايستي  از راه زبان فرمال به بيان در آيد  وجود ندارد .روش آيزنمن در عمل معماري . كاملا عكس درك كلاسيك گرته برداري. اصل تقليد  به مثابه پايه هاي اساسي كار معماري است تقليدي در كار نيست نه از آلونكي ابتدايي و نه از نظام طبيعت  ونه از منابع عظيم  زندگي مدرن اجتماعي. هيچ نشاني نيز از درك معماري مبتني بر تكميل مدلهاي الگويي يا درسهاي تاريخي وجود ندارد . شايد در عصر حاضر معمار ديگري نباشد كه چنين آشكا را از تمام مفاهيم تكاملي زيبايي شناسي معماري  و پايه هاي تاريخي آن فاصله گرفته باشد و معماري او با كلماتي بي بديل از بي نظمي جهان مدرن – ضعف عمل انساني- ناتواني و فتور دانش ما و بيگانگانمان از محيط سخن مي گويد  اين خود اثر است كه به زبان سخن مي گشايد اما اين سخن  قصه گويي به روال رايج نيست  كه اين خانه شبيه فلان است  و اين مكان مثل بهمان منتهاي معماري او خودشان به عنوان مفهوم اين مكانها – ثبات ساختاري – حقيقت هندسه- در برداشتي كه بر تاكيد هاي و نفي ها و بر شك و ابهام  استوار است پرسش بر انگيز هستند  اما معماري او بعد تاويلي نيز دارد  به گونهاي كه تفسير يك عمل به معني اجراي آن است  درست مثل پيانيستي  كه متن نوشته شده موسيقي را مي نوازد شرط تاويلي معماري آيزنمن در توليد و ساخت و بيان زمان و فضا  شرط التزامي است.

 

 

Richard Meier

ریچارد می یر

ریچارد می یر بخاطر معماری و طرحهایش در تمام جهان شناخته شده و قابل احترام است.کمیسیونهای ارشد در ایالات متحده و اروپا شامل: کاخ دادگستری، تالارهای شهر، موزه ها، headquarterهای یکی شده، خانه سازی و اقامتگاههای شخصی را دریافت نموده. در میان اکثر پروژه های مشهورش، Getty Center در لس آنجلس، High Museum of Art در آتلانتا، جورجیا؛ موزه هنرهای تزئینی فرانکفورت آلمان، Canal + Television Headquarters در پاریس و موزۀ هنرهای معاصر بارسلونا در اسپانیا به چشم می خورند.
ریچارد می یر برترین افتخارات موجود در معماری را دریافت کرده است:
-در 1989 موسسۀ سلطنتی معماران بریتانیا مدال طلای سلطنتی را به او تقدیم کرد
- در1992 دولت فرانسه امتیاز ویژۀ Officier de l'Ordre des Arts et des Lettres را به او اعطا کرد.
- Deutscher Architekture Preis را در 1993دریافت کرد .
- در 1995 فرد منتخب آکادمی علوم و هنر آمریکا می شود.
- در 1997 مدال طلای AIA را در تشخیص موفقیتی ابدی در هنرها از موسسۀ معماری آمریکا به خوبی Praemium Imperiale از دولت ژاپنی دریافت کرد.
- در سال 1984 جایزۀ Pritzker را بخاطر بالاترین امتیاز در زمینۀ تفکر صحیح در معماری دریافت کرد؛ او جوانترین دریافت کنندۀ این جایزه در تاریخ Pritzker Prize بود. در همان سال می یر از نظر هیئت داوران برای طراحی 1 میلیارد دلاری Getty Center در لس آنجلس- کالیفرنیا، معمار منتخب شناخته شد.
او مقالات متعددی در سراسر جهان ارائه داده است و در موارد بیشماری از اعضای هیئت داوران مسابقات مختلف بوده است. کتابهای زیادی تالیف نموده و موضوع بسیاری از کتابها، ویژه نامه ها، روزنامه ها و مقالات بیشماری در مجلات بوده است.
علاوه بر عضویت در هیئت مدیرۀ Cooper Hewitt National Design Museum و American Academy در رم همچنین عضو آکادمی هنر و علوم آمریکا، آکادمی معماری بلژیک و فرانسه، Bund Deutscher Architekten و آکادمی هنر و ادبیات آمریکا نیز می باشد؛ به واسطۀ اینکه جایزۀ Brunner در معماری را در 1976 دریافت کرد.
می یر از سال 1956 در Cooper Union، دانشگاه Princeton، موسسۀ Pratt، دانشگاه هاروارد، دانشگاه Yale و UCLA آموزش دیده است. او کلاس Frank T. Rhodes (استاد دانشگاه در دانشگاه Cornell (را بدست می گیرد.

او هم چنین عضو موسسۀ معماران آمریکاست که نشان افتخار New York Chapter را در 1980 و مدال طلا از Los Angeles Chapter را در 1998 دریافت کرد. جوایز متعدد طراحی اش شامل:
29 نشان افتخار AIA بین المللی و 53 جایزۀ طراحی AIA نیویورک.
آقای می یر مدرک معماری اش را در دانشگاه Cornell دریافت نمود و درجات افتخاری از دانشگاه Naples، موسسۀ تکنولوژی نیوجرسی، مدرسۀ جدید پژوهشهای اجتماعی، موسسۀ Pratt و دانشگاه بخارست.

 

Burda Collection Museum
Baden- Baden ،Germany
2004-2001

موزه ای جدید برای کلکسیون Frieder Burda در Baden Baden طراحی شده تا با محدودۀ اطرافش (Lichtentaler Allee Park) هماهنگی داشته باشد و Kunsthalle مجاورش را تعریف کند. اندازۀ کلی و تناسبات ساختمان جدید در مقیاسی اند که بهمراه Kunsthall حس وحدت ایجاد کنند، درحالیکه هر عرفی هویت یگانۀ خود را حفظ می کند.

کلکسیون Frieder Burda در میان درختان باشکوه پارک و توسط معابر جدید موجود، آرام گرفته، ساختمان به همجواریهای پیرامونش بافته شده.

در قسمت جنوبی، یک ناحیۀ وسیع پوشیده از چمن، پایین تر از بستر ناحیۀ نمایشگاه کناری قرار می گیرد تا اتصال موزه به طبیعت موجود اطراف را از زمین بلند کند. دسترسی به فضای نمایشگاهی طبقۀ بالاتر از طریق دالان شیبدار، بوسیلۀ پلی که اجازۀ دید به مناظر پشتی پارک پیرامون ساختمان یا تراز پایینتر را می دهد، تامین میشود.

گالری اصلی موزه با سقف کدری که با نور clerestory جان گرفته، پوشیده میشود، درحالیکه عقب نشینی صفحۀ کف، نور طبیعی رو به پایین را به داخل سطوح پایینتر می آورد.
همۀ عناصر ساختمان جدید برای کلکسیون Frieder Burda با هم عمل می کند تا درختان تاریخی، پارک و Kunsthalle را دربر گیرد و حرمت آنها را حفظ کند.

نمای موزه با توجه به همجواريهای آن

---

سايت پلان

---

نوع مصالح بكار رفته، حالت مجسمه گونه به بنا داده است

---

  اصول و مبانی رنگ و رنگ شناسی

=====================

با پیشرفت انسان، كشیدن تصاویر در دوران غارنشینی و تزیین دیوارها، در میان جوامع قبیله ای جایش را به خود آرایی بر سطح بدن داد. در ابتدا، برای این كار از انواع اشیاء طبیعی مانند برگ، پر، صدف و رنگ استفاده می كردند. در هر قبیله و اجتماعی تمامی اعضاء سطح بدنشان را مطابق با طرح به خصوصی رنگ آمیزی می كردند تا موقعیت خاص خود را در جامعه پیرامونشان نشان دهند.
این گونه رنگ آمیزی ها را معمولاً در زمان های مهمی از حیات فرد یعنی به هنگام آغاز دوره ی جدیدی از زندگی او (تولد، بلوغ، ازدواج، مرگ) انجام می دادند. رنگ بدن و شیوه ی خود آرایی، نشان گر هویت و تعلق هر فرد به جامعه ای خاص بود و در عین حال موقعیت او را در میان سایر اعضا تعیین می كرد و مبین نقش اجتماعی وی بود. رنگ ها و طریقه های مختلف رنگ آمیزی، به افراد یك قبیله به خصوص یا قبایل دیگر، امكان می داد تا اشخاص را از یكدیگر تمیز دهند و در نتیجه به مثابه مدل های خاص لباس (درست مانند لباس های متحد الشكل افراد پلیس، كارمندان، پرستاران، پزشكان و در برخی از مدرسه ها و دانشكده ها و كالج ها) عمل می كردند.
امروزه، رنگ آمیزی بدن به اشكال مختلفی صورت می گیرد. افراد از انواع رنگ های آرایشی (معمولاً برای صورت) استفاده می كنند. خانم ها به منظور ایجاد تغییر در قیافه ی خود، با پر رنگ تر كردن رنگ های طبیعی صورت، چهره شان را می آرایند و بازیگران به منظور ایجاد مؤثرترین و بهترین تاثیر گذاری حین اجرای نقش، از رنگ های قوی ترین نورها بهره می گیرند.
مصریان باستان از تركیبی آبی رنگ (كه به احتمال زیاد حاصل آزمایش هایی بوده كه برای ساخت شیشه انجام میدادند) به عنوان نمادی از حقیقت و كمال استفاده می كردند.
این ویژگی های رنگ آبی، خصوصیت نمادینی بود كه بعدها در تمثال مریم عذرا نیز ظهور كرد.
در هندوستان عروسك های هندو به مدت 6 روز قبل از مراسم ازدواج،‌ لباس كهنه زرد رنگی بر تن می كنند تا ارواح پلید را از خود برانند. در مراسم ازدواج نیز عروسك و كاهنی كه عقد را جاری می سازد، هر دو لباس هایی به رنگ زرد می پوشند، در حالی كه در چین دختری كه قرار است ازدواج كند لباسی قرمز رنگ در بر می كند، چرا كه قرمز برای چینی ها نماد زندگی تازه و آینده ای خوب و شاد است. سفید برای پاراتنون های یونانی (به معنای «باكرگی» و پیكره آتنا اصلی ترین رنگ به شمار می رفته، و هنوز هم رنگی است كه اكثر عروس های غربی بر تن می كنند (همارد و دوروتی، 1378). ارغوانی، مقدس ترین رنگ نزد یونانیان و رومیان بوده است. این رنگ را از نوعی صدف حلزونی تهیه و برای آراستن خدایان و امپراطوران ذخیره می كردند.
چینی ها از دیر باز نقاشانی ورزیده و كار آموز بودند. چنین ثبت شده است كه امپراطوری از سلسله ی «هان» در 80 سال قبل از میلاد مسیح مجموعا ای از نقاشی هایی را كه گفته می شود از زیبایی رنگین و با عظمتی برخوردار بودند، در انبارهایی نگهداری می كردند كه امروزه به آنها موزه می گویند.
در عصر تانك، در سال های 1618-1907 پس از میلاد مسیح نقاشی های دیواری و لوحه های نقاشی كه با قدرت رنگ آمیزی شده بودند، ترسیم گردیده است. همان زمان سرامیك های جدیدی با رنگ های زرد، قرمز، سبز و آبی ساخته شده و در سلسله ی «سونگ» ذوق و سلیقه ی افراد در زمینه ی یرنگ به نحوی خارق العاده پرورده شد، رنگ های تصویری تنوع بیشتری یافت و جنبه ی واقع گرائی آن نیز افزایش یافت. سرامیك ها با لعاب های فراوان جدیدی به رنگ هایی نظیر سبز بیدی و مهتابی كه از بی مانندی برخوردار بودند، آراسته شدند.

در ضمن این مطالب چكیده ای از كتاب اصول و مبانی رنگ شناسی در معماری و شهرسازی است كه بر اساس مباحث رنگ ایتن می باشد. منتظر ادامه ی بحث باشید.

معمار سال ایران

----------------------

ایرج كلانتری از میان 20 معمار برجسته‌ی و سرشناس ایرانی شایسته تقدیر و تجلیل شد.

البته من نبودم خودشون تنها تنها تجلیل کردن.

به گزارش ایسنا، جامعه معماران ایران، پس از برسی كمیته مشترك شورای دبیران خود با معماران برجسته‌ی كشور، 20 معمار صاحب نام را معرفی كرد تا از میان آنها یك نفر انتخاب و برگزیده سال جاری شناخته شود.

هوشنگ سیحون، غنایی، فرمانفرماییان، اردلان، كامران دیبا (معماران مقیم خارج از كشور) و منوچهر سلیمانی‌پور، محمدامین میرفندرسكی، مهدی علیزاده و ایرج كلانتری از آن جمله بودند.

پس بررسی‌های انجام شده در زمینه‌ی تحقیقات فعالیت‌ها و حضور اجتماعی هریك، ایرج كلانتری معمار برگزیده جامعه معماران ایران شد و در دیدار اعضا با وی، از یك عمر تلاش و و حضور جدی كلانتری در حرفه معماری تجلیل به عمل آمد.

قرار است در مراسم رسمی كه همزمان با همایش سالیانه جامعه معماران ایران در خانه هنرمندان ایران برگزار می‌شود، با تكریم رسمی، نمایشگاهی از آثار وی نیز در محل یاد شده، برپا شود.

مهندس ایرج كلانتری، مؤسس و رییس هیات مدیره مهندسان مشاور باوند است و پیش از آن مدیر عامل و رییس هیات مدیره دفتر مشاوره معماری بوده است.

او 30 سال سابقه در زمینه مهندسی مشاور دارد و 20 سال سابقه تدریس را در دانشگاه‌های كشور در رشته‌های طراحی و معماری در كارنامه‌اش ثبت كرده است.

كلانتری در مسابقات معماری یا عضو هیأت داوری بوده یا طراح شركت كننده برتر.

طرح باشگاه كارمندان وزارت كشور، سفارت ایران در رباط، ساختمان شهرداری تهران، مجتمع مسكونی فرح‌آباد تهران و مجتمع مسكونی كاركنان فولاد اهواز از جمله كارهای وی به شمار می‌رود.

همایش سالانه جامعه معماران ایران همزمان با روز جهانی معماری، مهرماه هر سال در خانه هنرمندان ایران برگزار می‌شود و طی سه روز دستاوردهای جامعه معماران ایران ارایه و از معمارانی كه عمری را در راه معماری

این جایزه به ساختمانی که از سنگ، خاک، گل و آهن بنا می شود و موارد ایمنی ساختمان در آن لحاظ شده تعلق می گیرد این ساختمان ممکن است با هدف زندگی، کار و شغل، یادگیری و تحصیل و یا تهذیب و عبادت ساخته شده باشد. این مجموعه از پروژه ها گویای "رویکردهای جامع مطابق با کشفیات و مفاهیم است و به تفسیر چالش های معماری در دنیای اسلام و مواجه شدن با نوگرایی در تمامی ابعاد است." این رقابت هر سه سال یک بار برگزار می شود و هیات داوران از میان شرکت کنندگان چند پروژه را انتخاب کرده و جایزه آقاخان که یکی از معتبرترین جوایز معماری جهان است را به وی اهدا می کنند(من هم روزی آن را میگیرم ، البته برای وبلاگ Archiran). در سال 2004 هفت پروژه برتر انتخاب شد که معیار این انتخاب ارزش های دینی مسلمانان و خدماتی بود که به مسلمانان ارائه می شد. مسجد العباس یکی از این هفت پروژه مسجد العباس است که در شهر اسناف یمن واقع شده است و کار اجرایی آن توسط سرپرست نگهداری و مرمت بنای "ماریلینی بارت" فرانسه و با همکاری عبدالله الهدرامی که یک معمار یمنی است صورت گرفته است. این مسجد با یک طرح سنتی و مطابق با تمدن اولیه بشر بنا شده است. این بنا 800 سال پیش ساخته شده و در مکانی بسیار قدیمی که قدمت آن به سالهای پیش از اسلام باز می گردد واقع است این مکان از زمان باستان به جا مانده است. قسمت پایینی دیوارهای مسجد از سنگ هایی که در بالای آن خشت های گلی وجود دارد ساخته شده است. نقشه این مسجد تقریبا مربع شکل است و دارای سقفی مسطح و مکعب شکل است. در قسمت داخلی آن شش ستون است که چهارتای آن از سنگ ساخته شده و زمان ساخت آن به پیش از اسلام باز می گردد و دوتای آنها خشتی است. این ستون ها داخل مسجد را به چهار ردیف تقسیم کرده که همه این ردیف ها به دیوار محراب مسجد منتهی می شود. سقف گنبدی شکل و پر نقش و نگار داخلی مسجد با سادگی نمای بیرونی مسجد در تناقض است. بسیاری از نقاط این مسجد از 800 سال پیش تا کنون دست نخورده باقی مانده است. سقف این بنا که 22 دریچه در آن جای گرقته بطرز بسیار ظریف و هنرمندانه ای با منبت کاری، تذهیب و نقاشی آمیخته با رنگ های مات آراسته شده است. هیچ نظریه بدعت گرایانه ای در حفاظت و مرمت این بنا اعمال نشده و تمامی رویکردهای اعمالی ریشه در بیشینه تاریخی این بنا و هویت و بودگاه اصلی آن دارد. مدرسه ابتدایی این مدرسه در روستای گاندو ،در قسمت غربی کشور بورکینا فاسو، واقع است و توسط یک مرد بانی موسسه خیریه با هدف کمک به آبادانی روستا بنا شده است. معماری با نام "دیبدو فرانسیس کری" از ابتدا این پروژه را در دست گرفت که با مساعدت دولت در بهره گیری از امکانات و مصالح ساختمانی محلی و حفظ یکپارچگی و وحدت بمنظور سهیم بودن خود مردم در ساخت این مدرسه، کار اجرایی آن را به انجام رساند. سه کلاس این مدرسه در یک ترتیب خطی ساخته شده که توسط محوطه باز بیرونی مدرسه که هم برای تدریس و هم بازی مورد استفاده قرار می گیرد، از هم جدا می شوند. دیوارهای باربر بطرز سنتی و با استفاده از بلوک های فشرده گلی ساخته شده است. تیرهای محکم در عرض سقف کار گذاشته شده و از میله های فولادی هم در راستای این تیرها برای مقاومت بیشتر استفاده شده، سقف نیز با استفاده از بلوک های گلی فشرده ساخته شده است. موقعیت اقلیمی هم در انتخاب مصالح ساختمانی بسیار حائز اهمیت بوده است. پشت بام برجسته این بنا نمای مدرسه را سایه دار می کند و پوشش شیاردار آهنی پشت بام توسط میله های فولادی بالا نگه داشته می شوند این کار به جریان داشتن آزادانه هوای سرد در فضای میان سقف و پشت بام کمک می کند. حجم حرارتی بالا در فضای میان سقف و پشت بام باعث اعتدال دمای داخل کلاس ها می شود. تمام افردی که مدیریت پروژه را در دست داشتند از اهالی روستا بودند و مهارت هایی را که فرا گرفتند در آینده برایشان مفید خواهد بود. تا کنون دو روستا در همسایگی گاندو تصمیم به اجرای چنین طرحی گرفته اند. شهر کهن اورشلیم اورشلیم دارای تاریخ بسیار کهن و متنوعی است لیکن ساختار شهری اورشلیم در اثر حمله و یورش، عدم حفاظت و نگهداری صحیح و ضعف خدمات در معرض نابودی است. برنامه احیای شهر کهن اورشلیم (OCJRP) با هدف مرمت و بازسازی شهر و حفاظت از میراث فرهنگی آن و بهبود وضعیت معیشتی مردم اجرا شد. OCJRP یک پروژه اجرای جامع است که اهداف بازسازی، آموزشی، تربیتی و ارتقای آگاهی عمومی رادر صدر کار خود دارد، بنابراین 160 پروژه _اعم از 82 پروژه مسکونی، 26 پروژه عمومی و 55 پروژه ساختمان های تجاری_ با همکاری موسسات و سازمان های محلی و بین المللی و آژانس های مالی و اعتباری به اتمام رسیده است. اداره فنی که 10 سال پیش توسط تعاونی رفاه شهر ژنو تاسیس شده از نظرحرفه ای و مهارتی در طرح های احیای شهری، مرمت و بازسازی فوری، بازسازی نهایی و آموزش حفاظت از این اماکن پشتوانه این پروژه بود. خانه B2 تنها پروژه شخصی که جایزه آقا خان را به خود اختصاص داد منزلی در یک روستای کوچک در اطراف آیواسیک ترکیه بود. معمار این خانه یک ترکیه ای با نام هان تومرکتکین است که آن را به سفارش دو برادر که می خواستند تعطیلاتشان را در مکانی زیبا در سواحل شمالی مدیترانه سپری کنند، ساخت. این ساختمان مستطیل شکل بصورت یک ایوان اپن بنا شده است. بر خلاف ظاهر آن که بسیار مدرن و متجدد بنظر می رسد، این خانه با استفاده از مصالح سنتی و محلی و با بکارگیری شیوه های قدیمی و سنتی و بدون توجه به خانه های همجوار و مقاوم سازی در مقابل زلزله ساخته شده است. خانه B2 دارای چشم انداز وسیعی است و سایه بان مرکزی آن مکانی دنج برای عبادت و تفکر است. در طبقه همکف یک اتاق نشیمن بزرگ و در طبقه دوم دو اتاق خواب قرار دارد. هیات داوران متذکر شدند که "B2 با بهره گیری از کمترین امکانات و تجهیزات بیشترین مفهوم متانت و فرهمندی را القا می کند. در این خانه بزم عبادت و تفکر برگزار می گردد و به افق های زلال و گشاده آسمان راه دارد. معماران ما نیز باید بیشتر از آشپزخانه ی باز (Open) و کف سرامیک و پنجره های نامناسب و...به این مفاهیم توجه کنند." محمد احمدوند . . . ملایر