در  كرمان : مسجد جامع (مسجد مظفري ) كرمان

ميدان مشتاقيه  يا به قول خوده كرماني ها ميدان مشتاق  وقتي در اين ميدان قرار ميگيريد به خصوص اينكه در شب با ماشين با سرعت زياد از اين ميدان به سمت خيابان شريعتي كرمان به پيچيد بي گمان چشمان هر كس به ايوان زيبا و پر نقش و نگار مسجد جامع كرمان جلب مي شود  ايواني با كاشكي كاري هايي بديع  با نور پر دازي نه چندان جالب اما پر نور  چشمان مرا به خود دوخت و مرا تا صبح هنگام در آتش  ديدار دوباره و دقيق  سوزاند . 

 حدود ساعت 9 صبح خود را به محلي كه دل ما را ربوده بود رسانديم اما وقتي صبح آنجا را ديدم  با آن تصويري كه در شب بر ذهن  بر جاي مانده بود  كمي جاي خوردم . ايوان همان ايوان بود  با همان كاشي كاري هاي زيبا و بديع اما پيش در آمد اين تصنيف  بسيار افتضاح بود  از ميدان مشتاق تا  درب ورودي كمي فاطه بود حدود 20-30 متر كه اين 20-30 متر را معمولا باطرح رواقهايي  با  قوسهاي پنج او هفت  در طرفين مي پوشانيدند  اما يك طرف همان طرح رواقها را داشت  و در طرف ديگر يك مجموعه تجاري نيمه ساز بتني خوب شما بهتر از من مي دانيد كه مجموعه هاي تجاري  كه مي سازيم  چگونه اند !

اين از پيش در آمد اين تصنيف

  جلو تر كه مي رويم كاشي كارهاي نيمه سالم و جذاب در  ميان آن همه  خرابي و ناهمگوني همچنان متحد و با شعور  به تنازي در ديدگانمان نقش ايفا مي كنند . وقتي از آن همه رنگ و نقش مي گذريم و وارد مي شويم در  رو به رو با ايواني رفيع  و با شكوه روبه رو مي شويد و در سمت راست اين هشتي  تابلويي را مي بينيم كه آنچه را كه در پايين ملاحظه مي فرماييد بر روي آن نوشته شده بود :

 

" براساس کتيبه سردر اصلي , روز چهارشنبه هفتم شوال سال 705 هجري قمري به دستور " اميدمبارز الدين محمد مظفر " (سرسلسله آل مظفر) واستاد "حاج محمد يزدي " آغاز گرديد و در اواخر سال 755 هجري به پايان رسيده است .

 درقسمت غربي مسجد ايواني است که بناي اصلي آن متعلق به دوره آل مظفر است ولي در دوره هاي بعدي الحاات و تعميراتي در مسجد صورت گرفته است از جمله تعميرات والحاقاتي که در دوره صفوي (شاه عباس دوم ) انجام يافته , بخشي از بدنه محراب مسجد است. مسجد با نقشه چهار ايواني ساخته شده و داراي سردري رفيع و باشکوه , ايوان , شبستان , مناره و صحني بسيار زيبا مي باشد. سردر بزرگ و بلند با کاشيکاري جالب آن ,شباهت زيادي با مسجد جامع يزد دارد. در طرف دري که از خيابان مظفري وارد مسجد مي شوند. سنگي بسيار عالي و شفاف به ديوار نصب است که به سنگ آينه شهرت دارد. اين مسجد از يک صحن به ابعاد 84 ×47 × 56/66 متر و چهار ايوان تشکيل شده که امروز صحن آن وسيع تر شده است . درايوان ضلع غربي محراب بسيار عالي و زيبائي وجود دارد که حاشيه بالاي آن از سنگ مرمر سبز با خطوط بسيار شيوا و دلنشين منقوش و حجاري شده و درانتهاي خطوط قرآني چنين رقم زده شده " عمل خواجه ... معمار اصفهاني " .
ساختمان مسجد برطبق اصول قرينه سازي , دوايوان بزرگ تابستاني و زمستاني دارد . ارزشمندترين قسمت بنا کارشيکاري معرق محراب و سردر شرقي مسجد مي باشد . دراين مسجد انواع کاشي هاي معرق , هفت رنگ ساده و چندرنگ کار شده است .

دراين بناي باشکوه مقرنس گچ بري شده در هشتي يک ياز وروديها و محراب مقرنس شده با کاشيکاري بسيار ظريف معرق و نيز مقرنسهاي معرق شده ورودي اصلي را مي بينيم.
ساختمان مسجد به سبک بناهاي اسلامي و شامل سه ايوان بزرگ غربي ( قبله ) و شمالي و جنوبي است سردرجنوب غربي از آثار عهد صفوي است. مناره و گلدسته مسجد در زمان کريم خان زند 1176 هجري قمري مرمت يافته است سردر رو به شرق مسجد از شليک توپ هاي آقامحمدخان قاجار خرابي يافت ولي بعدها مرمت شد .
تعميرات حفاظتي و اساسي بنا از سال 1348 شروع شده و هنوز هم ادامه دارد .
اين بنا درجوار بازار و در قالب شهر واقع شده و به جهت موقعيت خاصي که دارد محل اصلي برپايي نماز جماعت بوده است ."

 

 خوب حالا باما همرا شويد تا آنچه را كه راجع به مسجد به عين ديده ام برايتان باز گو كنم – همين حالا هم كه در حال تايپ اين مطلب هستم براي اينكه  بهتر  در آن حال و هوا قرار گيرم دارم تلف هايي را كه از آنجا خريده ام را مي خورم.بفرمائييد-  در همين مطالب بالا خوانديم كه:

درقسمت غربي مسجد ايواني است که بناي اصلي آن متعلق به دوره آل مظفر است ولي در دوره هاي بعدي الحاات و تعميراتي در مسجد صورت گرفته است از جمله تعميرات والحاقاتي که در دوره صفوي (شاه عباس دوم ) انجام يافته , بخشي از بدنه محراب مسجد است.

 

اما واقيعت آن است كه دستكاري هايي كه در مسجد انجام شده فقط به دوره صفويه محود نشده و تا همين دهه 60 خورشيدي خودمان هم ادامه داشته همين كه از آن هشتي جدا مي شويد و به صحن حياط بدون حوض مي رسيد  پنجره هاي فولادي را مي بينيد كه به صورتي كاملا الحاقي و بيگانه به ايوانهاي سمت راست و چپتان  وصل شده اند  جالب انجاست كه حتي دربهاي ورودي شبستانهاي مسجد هم فولادي نيستند  و مسلم است كه ان زمان اصلا فولاد نبوده  و چوب بوده ولي آن پنچره ها كه به گونه اي آن ايوانها را پو شانيده اند  فولادي هستند و تازه سال نصب آنها هم اگر دقت كنيد بر روي آنها حكشده و نوشته شده بود نصب به سال 1366.!!!!!!

خوب حالا شما بگويييد اين سازمان ميراث فرهنگي چي نوشته كدام را باور كنم .؟؟؟

 نكته ديگر جالب توجه  در اين مسجد اين است كه كاشي كاري هايي كه در اين مسجد انجام شده توسط دو نفر به نامهاي

1-" عمل خواجه ... معمار اصفهاني

2- عمل علي كرماني

(كه اسم دومي  در ميان كاشي كاري هاي ايواني كه از درب وارد مي شويد  و روبه روي شماست نوشته شده- البته بايد دقت كنيد )

 در زمانهاي متاخر انجام شده اما از حق نگذريم هر دوي آنها استاد بودند و زيبا با يك بافت كاشي كاري كرده اند . حوب حالا شما بگوئيد چرا سازمان ميراث فرهنگي اسم دومي را در كتيبه ورودي نياورده؟

 اين مسجد يك ورودي ديگري هم از خيابان فكر كنم مظفري سابق اسم امروزي آن را نمي دانم كه در حال حاضر اين درب را  بسته اند و نمونه عالي كاربندي هاي زيباي هشتي آْن  از ديد مراجعان پنهان شده هشتي زيبا و بديع و وقتي كه نور آفتاب از نور گير آن به داخل هشتي مي تابد رقصي از نور در ميان كچ كاري هايي بي نظير به پا مي شود كه  در ذهن ما همچنان حك شده و در ذهن هر بيننده ديگري حك خواهد شد .  و بايد ببينيد  تا باور كنيد و به ذهن بسپاريد .

 به قوا استاد كريم پير نيا : معماري ايراني را بايد ديد .

 اما وقتي از اين هشتي بيرون مي آييم  و به سمت آن ايواني كه كاشي كاري آن را عمل علي كرماني انجام داده  مي رويم  آن همه سر مستي و زيبايي  در وجودتان ته نشين مي شود و خشك مي شود   در اين ايوان كه محراب اصلي مسجد  وجود دارد آنقدر بد زشت و ناشيانه ترميم شده است كه آدمي دلش مي خواهد  همان آجرهاي گري كه بيرون زده را بر دارد بر سر مسئول ترميم اين مسجد بكوبد  به طرز ناشيانه اي گچ ها را مالده بودند تا اينكه گچ كاري كرده باشند .  خلاصه به طرز احمقانه اي آنجا را مثلا ترميم كرده بودند- به خدا يا دم رفت دوربنم را با خود بر دارم اصلا فراموش كرده بودم  به خدا بيش از 4 بار سرم را به ديوار كوفتم كه چرا دوربين را بر نداشتم .-   از شبستانهاي اين مسجد براي تان نگفتم بعضي از آنها كه موكت نداشت چه برسد به فرش درش مثل تمام خانه هاي خدايي كه مي سازيم قفل بود   و تبديل به انباري شده بود و فقط يكي از كوچك ترين شبستانهاي اين مسجد بزرگ باز بود و وقتي توي اين شبستان وارد مي شديد  آنقدر كوچك به نظر مي آمد كه فقط 7 يا 8 نفر مرد قسمت برادران در حال نماز خواندن بودند و تازه به طرز عجيبي آنجا را شوفاژ هم كرده بودند آنقدر وحشتناك كه سريع از آنجا خارج شدم . درب موزه آن هم كه بسته بود و ما نتوانستيم از آنجا ديدن كنيم واقعا اگر در ايام عيد نوروز در اين موزه ها را باز نمي كنند پس كي باز ميكنند ؟

  اين مسجد با بازار بررگ  در رابطه است  توسط ورودي  كه در طرف چپ  سر در ورودي  اين مسجد وجود دارد  مر تبط است كه ْن در هم بسته است. نمي دانم با چندمين 4 سوق بازرا بزرگ كرمان  در ارتباط است و واقعا وقتي وارد بازارهاي كرمان مي شويم اين ريتم را  بارها و بارها درك و احساس مي كنيم .

بازار -مسجد –خانه

با همين وحدت و هماهنگي.

 ما خودمان اصفهان بوده ايم و اصفهان را ديده ايم و  8 سال  در اصفهان زندگي كرده ايم معماري كرماني به پاي اصفهاني نمي رسد ولي شهر سازي و بازار سازي كرماني  فرا تر از اصفهاني است .  ( البته كرماني و اصفهاني قديم را مي گوييم )

خوب اين هم از مسجد جامع كرمان

 بسان يك تصنيف كه  نوازندگان اين تصنيف باهم هماهنگ نيستند و تك نوازي هاي  زيبايي از گوشه و كنار اين مسجد شنايش مي شود . 

                                                                              معماری سکولار

 

 

آیزنمن در کنار محسن مصطفوی در دانشگاه کرنل

ساختمانها را با دو معيار مي سنجد يكي اينكه چه مدت در تعلق به حال باقي مي مانند و ديگر اينكه

چه مدت در تاريخ خودشان را حفظ مي كنند او معتقد است كه: بعضي از ساختمانهاي كنوني  بودن خود را از دست ميدهند و هرگز جزئي از تاريخ نمي شوند  . ساختمانها مي توانند 50 تا 100سال تعلق به حال داشته باشند .

او در حال حاضر تنها مبحثي را كه در دانشگاه تدرس مي كند مر بوط به پالاديو است . در كار پالديو چيزي است كه او شيفته آن است و آن اختراع تيپولوژي است . اختراع تيپولوژي اجتماعي و فرمي ساختماني كه با ديگر كارهاي زمانه اش در يك رديف قرار نميگيرند و بايد اقرار كرد كه ما هنوز مشغول ساختن ويلاهاي پالاديويي هستيم و اين موضوع آيزنمن  را برانگيخته كه پست مدن نيسم ها پالاديو را چون جايي در  اصول فكري آنها ندارد او را سركوب كرده اند و پالاديو را در حاشيه گذاشته اند و گمانه  مي زنيم كه وجهه اشتراك پالاديو و آيزنمن در اين است كه هر دو به  عقيده منتقدانشان ارتباطشان با  تاريخ  قطع شده است .

 

پيتر آيزنمن در ۱۱ اگوست سال ۱۹۳۲ در نيوارك، ايالت نيوجرسي به دنيا آمد. او مدرك ليسانس معماري خود را از دانشگاه كرنل، مدرك فوق ليسانس خود را از دانشگاه كلمبيا و دكتراي خود را از دانشگاه كمبريج دريافت كرد. به وي يك دكتراي افتخاري هنرهاي زيبا از طرف دانشگاه ايلينويز شيكاگو اهدا شد.

در سال ۱۹۸۰ پس از سالها تدريس و نوشتن كتاب و نوشتن تئوري هاي قابل قبول ،كار حرفه اي خود را در زمينه ي طراحي و ساختن آغاز كرد كه شامل خانه هايي با مقياس بزرگ و پروژه هاي شهري و نيز فعاليتهايي در زمينه ي آموزش دانشگاهي و يك سري خانه هاي شخصي بود.

در سال ۱۹۸۵، آقاي آيزنمن جايزه ي شير سنگي را براي پروژه ي رومئوژوليت خود در سومين بينال معماري در ونيز دريافت كرد. در بينال پنجم هم او يكي از دو معماري بود كه به عنوان نماينده ي ايالات متحده شركت داشت و پروژه هاي ارائه شده توسط ايشان در موزه ها و گالري هاي سر تاسر دنيا نمايش داده شد. در ضمن تا سال ۱۹۸۲ به عنوان بنيانگذار و مدير انستيتو معماري و شهرسازي بوده و به عنوان منبع تفكر و انديشه براي نقد معماري به شمار مي آمد.آيزنمن تعداد زيادي جايزه دريافت كرد: بورس تحصيلي گوين هايم (۱۹۷۶)، جايزه ي برانئر از آكادمي هنر و ادبيات و جايزه ي بين المللي براي هنر،جايزه ي افتخاري از انستيتو معماري آمريكا به خاطر مركزي در اهايو (۱۹۸۹)، جايزه ي بين المللي براي طراحي شركت مركزي كوزميئي سانگيو در توكيوي ژاپن (۱۹۹۱).

نقطه شروع آيزنمن آيين افلاطوني است .نخست صورت ناب بود و ذهني و كامل . كه از طريق هبوط پيوسته  و متواتر به واقعيت نزديك مي شد . تفكر آيزنمن غير ديني است و چنين تفكري در شرايط امروزين اين احساس را به دست مس دهد كه كاملا از اين گونه مسائل جداست .

معماري آيزنمن مي كوشد تا در سايه تحريك تخيل و تصور و پذيرش نا متعارفها . از دام ماليخوليا بگريزد  به اين ترتيب كه اينها را به عنوان عناصري مثبت در ساختن مكان جديد ي براي لا مكانها يا مامني  كه در آن معمار اراده فرماتيو خود را باز شناسد . تلقي ميكند . اين محصول مصنوعي مكان  . بنا بر همه آن دلايل . پاسخ متثبت اوست به لامكاني و به ماليخوليايي فقدان و از دست دادنهايي كه پيوسته در كمين و همرا با اين لا مكاني هاست . در كارهاي احير او نشان از توهم ذهني وجود ندارد . حتي از كمترين و دقيقترين نشانه اي از خود گول زني نيز . چرا كه هنر مدرن – از تبار آيزنمن و بودلر – آگاهانه و هشيارانه مسخ شدگي غير واقعيت را مي پذيرد . استرا تژي نهفته در غوطه وري عميق تحليلي در هندسه  كه پايه طرحهاي او را مي سازد  هر گز نبايد به عنوان بازي صرف فرم برداشت شود . و در وراي اين هندسه ها كه پيوستگي ابعاد خود را تكثير ميكنند و يا مدولاسيونهايي را كاهش و افزايش مي دهند .(فراكتال) شكفتگي و سرشاري وجود دارد كه بدان وسيله گريز از متعارفها . ساختار حفاظتي اشراقي خود را پي مي ريزد .آيزنمن معمار فرمهاي مكعبي و سري خانه هاي 1 تا 10  به سمتي پيش مي رود كه مسئله مكان در پيش زمينه قرار گرفته است  و با اين حال  او كاري به ديگران ندارد  كه با روح نوستالژيك هوشمندانه و نبوغ آساي خود خيال مي كند كه مي تواند مكان را در تسلط خويش در آورد و معماري خويش را بر آن بنا نهد .

چنين به نظر مي رسد كه معماري آيزنمن در سالهاي اخير بر موقعيت تبعيدي اش همچنان پاي مي فشارد اين معماري اعم از اينكه در شهر ها ساخته شود  يا در محيط هاي دانشگاهي  و يا در توابع و حومه هاي شهري  در آنچه كه خلق مي كند ريشه ندارد  به عبارت ديگر  نه تنها از تداوم منطق دروني  با تمام براهين  و مظامين قومي و تاريخي كه ظاهرا بايد نقطه غزيمتشان از توپو گرافي و خاطره ها كشف شود ناشي نمي شود بلكه برعكس نخستين وظيفه عبارتست از دريافت و شناخت اين غريبگي و غيبت مناسبات سمپاتيك بين معماري و مكاني كه اين معماري در آن ساخته مي شود .

از زمان كانت به اين سو . زيبايي شناسي مدرن با دگانگي  مواجه بوده  كه معماري روحاني نتيجه شكست  در رويا رويي با مشكل فرم مفروض است معماري مورد علاقه آيزنمن معماري پالاديو – لوكوربوزيه – ترايني –مورتي-كاملا عكس اين معماري است مقاوم در برابر زيبايي شناسي روحني – كوشا در جهت حفظ و موجوديت فرم .

 هوگو فريد ريش در تفسير خود بر كتاب "فلسفه كمپوزيسيون"ادگار آلن پو  به نكته اي بر مي خورد  كه تمام تازگي شعر آلن پو در آن است كه طرح پيشنهادي احساس شاعرانه كلاسيكي به پيش زمينه مي برد آنچه كه در نتيجه ظاهر مي شود عين فرم و در حقيقت جوهر شعر است و آنچه كه هدف آن جوهر به نظر مي آيد (معنا)در حقيقت حاصل فعاليت شاعرانه است معماري اخير آيزنمن نيز همين روال را طي ميكند  معني و دلالت  اوليه  كه بايستي  از راه زبان فرمال به بيان در آيد  وجود ندارد .روش آيزنمن در عمل معماري . كاملا عكس درك كلاسيك گرته برداري. اصل تقليد  به مثابه پايه هاي اساسي كار معماري است تقليدي در كار نيست نه از آلونكي ابتدايي و نه از نظام طبيعت  ونه از منابع عظيم  زندگي مدرن اجتماعي. هيچ نشاني نيز از درك معماري مبتني بر تكميل مدلهاي الگويي يا درسهاي تاريخي وجود ندارد . شايد در عصر حاضر معمار ديگري نباشد كه چنين آشكا را از تمام مفاهيم تكاملي زيبايي شناسي معماري  و پايه هاي تاريخي آن فاصله گرفته باشد و معماري او با كلماتي بي بديل از بي نظمي جهان مدرن – ضعف عمل انساني- ناتواني و فتور دانش ما و بيگانگانمان از محيط سخن مي گويد  اين خود اثر است كه به زبان سخن مي گشايد اما اين سخن  قصه گويي به روال رايج نيست  كه اين خانه شبيه فلان است  و اين مكان مثل بهمان منتهاي معماري او خودشان به عنوان مفهوم اين مكانها – ثبات ساختاري – حقيقت هندسه- در برداشتي كه بر تاكيد هاي و نفي ها و بر شك و ابهام  استوار است پرسش بر انگيز هستند  اما معماري او بعد تاويلي نيز دارد  به گونهاي كه تفسير يك عمل به معني اجراي آن است  درست مثل پيانيستي  كه متن نوشته شده موسيقي را مي نوازد شرط تاويلي معماري آيزنمن در توليد و ساخت و بيان زمان و فضا  شرط التزامي است.

 

 

Richard Meier

ریچارد می یر

ریچارد می یر بخاطر معماری و طرحهایش در تمام جهان شناخته شده و قابل احترام است.کمیسیونهای ارشد در ایالات متحده و اروپا شامل: کاخ دادگستری، تالارهای شهر، موزه ها، headquarterهای یکی شده، خانه سازی و اقامتگاههای شخصی را دریافت نموده. در میان اکثر پروژه های مشهورش، Getty Center در لس آنجلس، High Museum of Art در آتلانتا، جورجیا؛ موزه هنرهای تزئینی فرانکفورت آلمان، Canal + Television Headquarters در پاریس و موزۀ هنرهای معاصر بارسلونا در اسپانیا به چشم می خورند.
ریچارد می یر برترین افتخارات موجود در معماری را دریافت کرده است:
-در 1989 موسسۀ سلطنتی معماران بریتانیا مدال طلای سلطنتی را به او تقدیم کرد
- در1992 دولت فرانسه امتیاز ویژۀ Officier de l'Ordre des Arts et des Lettres را به او اعطا کرد.
- Deutscher Architekture Preis را در 1993دریافت کرد .
- در 1995 فرد منتخب آکادمی علوم و هنر آمریکا می شود.
- در 1997 مدال طلای AIA را در تشخیص موفقیتی ابدی در هنرها از موسسۀ معماری آمریکا به خوبی Praemium Imperiale از دولت ژاپنی دریافت کرد.
- در سال 1984 جایزۀ Pritzker را بخاطر بالاترین امتیاز در زمینۀ تفکر صحیح در معماری دریافت کرد؛ او جوانترین دریافت کنندۀ این جایزه در تاریخ Pritzker Prize بود. در همان سال می یر از نظر هیئت داوران برای طراحی 1 میلیارد دلاری Getty Center در لس آنجلس- کالیفرنیا، معمار منتخب شناخته شد.
او مقالات متعددی در سراسر جهان ارائه داده است و در موارد بیشماری از اعضای هیئت داوران مسابقات مختلف بوده است. کتابهای زیادی تالیف نموده و موضوع بسیاری از کتابها، ویژه نامه ها، روزنامه ها و مقالات بیشماری در مجلات بوده است.
علاوه بر عضویت در هیئت مدیرۀ Cooper Hewitt National Design Museum و American Academy در رم همچنین عضو آکادمی هنر و علوم آمریکا، آکادمی معماری بلژیک و فرانسه، Bund Deutscher Architekten و آکادمی هنر و ادبیات آمریکا نیز می باشد؛ به واسطۀ اینکه جایزۀ Brunner در معماری را در 1976 دریافت کرد.
می یر از سال 1956 در Cooper Union، دانشگاه Princeton، موسسۀ Pratt، دانشگاه هاروارد، دانشگاه Yale و UCLA آموزش دیده است. او کلاس Frank T. Rhodes (استاد دانشگاه در دانشگاه Cornell (را بدست می گیرد.

او هم چنین عضو موسسۀ معماران آمریکاست که نشان افتخار New York Chapter را در 1980 و مدال طلا از Los Angeles Chapter را در 1998 دریافت کرد. جوایز متعدد طراحی اش شامل:
29 نشان افتخار AIA بین المللی و 53 جایزۀ طراحی AIA نیویورک.
آقای می یر مدرک معماری اش را در دانشگاه Cornell دریافت نمود و درجات افتخاری از دانشگاه Naples، موسسۀ تکنولوژی نیوجرسی، مدرسۀ جدید پژوهشهای اجتماعی، موسسۀ Pratt و دانشگاه بخارست.

 

Burda Collection Museum
Baden- Baden ،Germany
2004-2001

موزه ای جدید برای کلکسیون Frieder Burda در Baden Baden طراحی شده تا با محدودۀ اطرافش (Lichtentaler Allee Park) هماهنگی داشته باشد و Kunsthalle مجاورش را تعریف کند. اندازۀ کلی و تناسبات ساختمان جدید در مقیاسی اند که بهمراه Kunsthall حس وحدت ایجاد کنند، درحالیکه هر عرفی هویت یگانۀ خود را حفظ می کند.

کلکسیون Frieder Burda در میان درختان باشکوه پارک و توسط معابر جدید موجود، آرام گرفته، ساختمان به همجواریهای پیرامونش بافته شده.

در قسمت جنوبی، یک ناحیۀ وسیع پوشیده از چمن، پایین تر از بستر ناحیۀ نمایشگاه کناری قرار می گیرد تا اتصال موزه به طبیعت موجود اطراف را از زمین بلند کند. دسترسی به فضای نمایشگاهی طبقۀ بالاتر از طریق دالان شیبدار، بوسیلۀ پلی که اجازۀ دید به مناظر پشتی پارک پیرامون ساختمان یا تراز پایینتر را می دهد، تامین میشود.

گالری اصلی موزه با سقف کدری که با نور clerestory جان گرفته، پوشیده میشود، درحالیکه عقب نشینی صفحۀ کف، نور طبیعی رو به پایین را به داخل سطوح پایینتر می آورد.
همۀ عناصر ساختمان جدید برای کلکسیون Frieder Burda با هم عمل می کند تا درختان تاریخی، پارک و Kunsthalle را دربر گیرد و حرمت آنها را حفظ کند.

نمای موزه با توجه به همجواريهای آن

---

سايت پلان

---

نوع مصالح بكار رفته، حالت مجسمه گونه به بنا داده است

---

  اصول و مبانی رنگ و رنگ شناسی

=====================

با پیشرفت انسان، كشیدن تصاویر در دوران غارنشینی و تزیین دیوارها، در میان جوامع قبیله ای جایش را به خود آرایی بر سطح بدن داد. در ابتدا، برای این كار از انواع اشیاء طبیعی مانند برگ، پر، صدف و رنگ استفاده می كردند. در هر قبیله و اجتماعی تمامی اعضاء سطح بدنشان را مطابق با طرح به خصوصی رنگ آمیزی می كردند تا موقعیت خاص خود را در جامعه پیرامونشان نشان دهند.
این گونه رنگ آمیزی ها را معمولاً در زمان های مهمی از حیات فرد یعنی به هنگام آغاز دوره ی جدیدی از زندگی او (تولد، بلوغ، ازدواج، مرگ) انجام می دادند. رنگ بدن و شیوه ی خود آرایی، نشان گر هویت و تعلق هر فرد به جامعه ای خاص بود و در عین حال موقعیت او را در میان سایر اعضا تعیین می كرد و مبین نقش اجتماعی وی بود. رنگ ها و طریقه های مختلف رنگ آمیزی، به افراد یك قبیله به خصوص یا قبایل دیگر، امكان می داد تا اشخاص را از یكدیگر تمیز دهند و در نتیجه به مثابه مدل های خاص لباس (درست مانند لباس های متحد الشكل افراد پلیس، كارمندان، پرستاران، پزشكان و در برخی از مدرسه ها و دانشكده ها و كالج ها) عمل می كردند.
امروزه، رنگ آمیزی بدن به اشكال مختلفی صورت می گیرد. افراد از انواع رنگ های آرایشی (معمولاً برای صورت) استفاده می كنند. خانم ها به منظور ایجاد تغییر در قیافه ی خود، با پر رنگ تر كردن رنگ های طبیعی صورت، چهره شان را می آرایند و بازیگران به منظور ایجاد مؤثرترین و بهترین تاثیر گذاری حین اجرای نقش، از رنگ های قوی ترین نورها بهره می گیرند.
مصریان باستان از تركیبی آبی رنگ (كه به احتمال زیاد حاصل آزمایش هایی بوده كه برای ساخت شیشه انجام میدادند) به عنوان نمادی از حقیقت و كمال استفاده می كردند.
این ویژگی های رنگ آبی، خصوصیت نمادینی بود كه بعدها در تمثال مریم عذرا نیز ظهور كرد.
در هندوستان عروسك های هندو به مدت 6 روز قبل از مراسم ازدواج،‌ لباس كهنه زرد رنگی بر تن می كنند تا ارواح پلید را از خود برانند. در مراسم ازدواج نیز عروسك و كاهنی كه عقد را جاری می سازد، هر دو لباس هایی به رنگ زرد می پوشند، در حالی كه در چین دختری كه قرار است ازدواج كند لباسی قرمز رنگ در بر می كند، چرا كه قرمز برای چینی ها نماد زندگی تازه و آینده ای خوب و شاد است. سفید برای پاراتنون های یونانی (به معنای «باكرگی» و پیكره آتنا اصلی ترین رنگ به شمار می رفته، و هنوز هم رنگی است كه اكثر عروس های غربی بر تن می كنند (همارد و دوروتی، 1378). ارغوانی، مقدس ترین رنگ نزد یونانیان و رومیان بوده است. این رنگ را از نوعی صدف حلزونی تهیه و برای آراستن خدایان و امپراطوران ذخیره می كردند.
چینی ها از دیر باز نقاشانی ورزیده و كار آموز بودند. چنین ثبت شده است كه امپراطوری از سلسله ی «هان» در 80 سال قبل از میلاد مسیح مجموعا ای از نقاشی هایی را كه گفته می شود از زیبایی رنگین و با عظمتی برخوردار بودند، در انبارهایی نگهداری می كردند كه امروزه به آنها موزه می گویند.
در عصر تانك، در سال های 1618-1907 پس از میلاد مسیح نقاشی های دیواری و لوحه های نقاشی كه با قدرت رنگ آمیزی شده بودند، ترسیم گردیده است. همان زمان سرامیك های جدیدی با رنگ های زرد، قرمز، سبز و آبی ساخته شده و در سلسله ی «سونگ» ذوق و سلیقه ی افراد در زمینه ی یرنگ به نحوی خارق العاده پرورده شد، رنگ های تصویری تنوع بیشتری یافت و جنبه ی واقع گرائی آن نیز افزایش یافت. سرامیك ها با لعاب های فراوان جدیدی به رنگ هایی نظیر سبز بیدی و مهتابی كه از بی مانندی برخوردار بودند، آراسته شدند.

در ضمن این مطالب چكیده ای از كتاب اصول و مبانی رنگ شناسی در معماری و شهرسازی است كه بر اساس مباحث رنگ ایتن می باشد. منتظر ادامه ی بحث باشید.

معمار سال ایران

----------------------

ایرج كلانتری از میان 20 معمار برجسته‌ی و سرشناس ایرانی شایسته تقدیر و تجلیل شد.

البته من نبودم خودشون تنها تنها تجلیل کردن.

به گزارش ایسنا، جامعه معماران ایران، پس از برسی كمیته مشترك شورای دبیران خود با معماران برجسته‌ی كشور، 20 معمار صاحب نام را معرفی كرد تا از میان آنها یك نفر انتخاب و برگزیده سال جاری شناخته شود.

هوشنگ سیحون، غنایی، فرمانفرماییان، اردلان، كامران دیبا (معماران مقیم خارج از كشور) و منوچهر سلیمانی‌پور، محمدامین میرفندرسكی، مهدی علیزاده و ایرج كلانتری از آن جمله بودند.

پس بررسی‌های انجام شده در زمینه‌ی تحقیقات فعالیت‌ها و حضور اجتماعی هریك، ایرج كلانتری معمار برگزیده جامعه معماران ایران شد و در دیدار اعضا با وی، از یك عمر تلاش و و حضور جدی كلانتری در حرفه معماری تجلیل به عمل آمد.

قرار است در مراسم رسمی كه همزمان با همایش سالیانه جامعه معماران ایران در خانه هنرمندان ایران برگزار می‌شود، با تكریم رسمی، نمایشگاهی از آثار وی نیز در محل یاد شده، برپا شود.

مهندس ایرج كلانتری، مؤسس و رییس هیات مدیره مهندسان مشاور باوند است و پیش از آن مدیر عامل و رییس هیات مدیره دفتر مشاوره معماری بوده است.

او 30 سال سابقه در زمینه مهندسی مشاور دارد و 20 سال سابقه تدریس را در دانشگاه‌های كشور در رشته‌های طراحی و معماری در كارنامه‌اش ثبت كرده است.

كلانتری در مسابقات معماری یا عضو هیأت داوری بوده یا طراح شركت كننده برتر.

طرح باشگاه كارمندان وزارت كشور، سفارت ایران در رباط، ساختمان شهرداری تهران، مجتمع مسكونی فرح‌آباد تهران و مجتمع مسكونی كاركنان فولاد اهواز از جمله كارهای وی به شمار می‌رود.

همایش سالانه جامعه معماران ایران همزمان با روز جهانی معماری، مهرماه هر سال در خانه هنرمندان ایران برگزار می‌شود و طی سه روز دستاوردهای جامعه معماران ایران ارایه و از معمارانی كه عمری را در راه معماری

 

تپه جنوبي " سيلك " با مساحتي بيش از دو هكتار در سه كيلومتري جنوب شرقي شهر كاشان معرف دوره هاي سوم و چهارم سيلك است. اگر چه از لحاظ فرهنگي دوره سوم سيلك ادامه دوره دوم در تپه شمالي است، اما پيشرفتهاي چشمگيري كه در امور فني نصيبصعنعتگران ساكن آن شد، اين دوره را از دوره هاي پيشين و بعدي، يعني دوره هاي دوم و چهارم به گونه اي بر جسته جدا و متمايز مي سازد.
دوره سوم از هشت لايه استقرار تشكيل شده است.  اواسط اين دوره كه همزمان با دوران شكوفايي صنعت و فن در سراسر فلات مركزي است، پيشرفتهاي شگرفي را در صنايعي همچون سفالگري و فلزكاري به نمايش مي گذارد. از زمان لايه چهارم از دوره سوم، به علت افزايش تقاضا براي سفال و گسترش مبادلات تجاري كه نياز به وسايل حمل و نقل كالا را بيشتر مي كرد، سفالگران سيلك براي توليد سفال انبوه دست به اختراع چرخ سفالگري زدند. اين زمان در حدود 4500 ق.م. بود. اما، بزرگترين رويداد در ايجاد تحولات صنعتي، تجاري، سياسي و اجتماعي در عصر باستان را كه راهگشاي پيدايش تمدنهاي بزرگ و ظهور امپراتوريها شد، كشف فلز و ذوب آن بود. اين تحول عظيم صنعتي نخستين بار و به طور تقريبا" همزمان در دو منطقه مركزي آناتولي درتپه " چايونو " و در فلات مركزي ايران در تپه " قبرستان " قزوين در حدود اواخر نيمه اول هزاره پنجم ق.م. و يكي دو قرن بعد در " تل ابليس " در استان كرمان به وقوع پيوست. در " سيلك " صنعتگران با ذوب مس و ريختن آن در قالبهاي باز، ابزارها و ادوات متعدد و گوناگون مانندتبر، چكش، كلنگ يك سر، كلنگ دو سر، تيغ خنجر، سوزن، سنجاق، اسكنه و قلم توليد كردند و آنها را
جايگزين نوع مشابه سنگي يا استخواني آن نمودند.

این جایزه به ساختمانی که از سنگ، خاک، گل و آهن بنا می شود و موارد ایمنی ساختمان در آن لحاظ شده تعلق می گیرد این ساختمان ممکن است با هدف زندگی، کار و شغل، یادگیری و تحصیل و یا تهذیب و عبادت ساخته شده باشد. این مجموعه از پروژه ها گویای "رویکردهای جامع مطابق با کشفیات و مفاهیم است و به تفسیر چالش های معماری در دنیای اسلام و مواجه شدن با نوگرایی در تمامی ابعاد است." این رقابت هر سه سال یک بار برگزار می شود و هیات داوران از میان شرکت کنندگان چند پروژه را انتخاب کرده و جایزه آقاخان که یکی از معتبرترین جوایز معماری جهان است را به وی اهدا می کنند(من هم روزی آن را میگیرم ، البته برای وبلاگ Archiran). در سال 2004 هفت پروژه برتر انتخاب شد که معیار این انتخاب ارزش های دینی مسلمانان و خدماتی بود که به مسلمانان ارائه می شد. مسجد العباس یکی از این هفت پروژه مسجد العباس است که در شهر اسناف یمن واقع شده است و کار اجرایی آن توسط سرپرست نگهداری و مرمت بنای "ماریلینی بارت" فرانسه و با همکاری عبدالله الهدرامی که یک معمار یمنی است صورت گرفته است. این مسجد با یک طرح سنتی و مطابق با تمدن اولیه بشر بنا شده است. این بنا 800 سال پیش ساخته شده و در مکانی بسیار قدیمی که قدمت آن به سالهای پیش از اسلام باز می گردد واقع است این مکان از زمان باستان به جا مانده است. قسمت پایینی دیوارهای مسجد از سنگ هایی که در بالای آن خشت های گلی وجود دارد ساخته شده است. نقشه این مسجد تقریبا مربع شکل است و دارای سقفی مسطح و مکعب شکل است. در قسمت داخلی آن شش ستون است که چهارتای آن از سنگ ساخته شده و زمان ساخت آن به پیش از اسلام باز می گردد و دوتای آنها خشتی است. این ستون ها داخل مسجد را به چهار ردیف تقسیم کرده که همه این ردیف ها به دیوار محراب مسجد منتهی می شود. سقف گنبدی شکل و پر نقش و نگار داخلی مسجد با سادگی نمای بیرونی مسجد در تناقض است. بسیاری از نقاط این مسجد از 800 سال پیش تا کنون دست نخورده باقی مانده است. سقف این بنا که 22 دریچه در آن جای گرقته بطرز بسیار ظریف و هنرمندانه ای با منبت کاری، تذهیب و نقاشی آمیخته با رنگ های مات آراسته شده است. هیچ نظریه بدعت گرایانه ای در حفاظت و مرمت این بنا اعمال نشده و تمامی رویکردهای اعمالی ریشه در بیشینه تاریخی این بنا و هویت و بودگاه اصلی آن دارد. مدرسه ابتدایی این مدرسه در روستای گاندو ،در قسمت غربی کشور بورکینا فاسو، واقع است و توسط یک مرد بانی موسسه خیریه با هدف کمک به آبادانی روستا بنا شده است. معماری با نام "دیبدو فرانسیس کری" از ابتدا این پروژه را در دست گرفت که با مساعدت دولت در بهره گیری از امکانات و مصالح ساختمانی محلی و حفظ یکپارچگی و وحدت بمنظور سهیم بودن خود مردم در ساخت این مدرسه، کار اجرایی آن را به انجام رساند. سه کلاس این مدرسه در یک ترتیب خطی ساخته شده که توسط محوطه باز بیرونی مدرسه که هم برای تدریس و هم بازی مورد استفاده قرار می گیرد، از هم جدا می شوند. دیوارهای باربر بطرز سنتی و با استفاده از بلوک های فشرده گلی ساخته شده است. تیرهای محکم در عرض سقف کار گذاشته شده و از میله های فولادی هم در راستای این تیرها برای مقاومت بیشتر استفاده شده، سقف نیز با استفاده از بلوک های گلی فشرده ساخته شده است. موقعیت اقلیمی هم در انتخاب مصالح ساختمانی بسیار حائز اهمیت بوده است. پشت بام برجسته این بنا نمای مدرسه را سایه دار می کند و پوشش شیاردار آهنی پشت بام توسط میله های فولادی بالا نگه داشته می شوند این کار به جریان داشتن آزادانه هوای سرد در فضای میان سقف و پشت بام کمک می کند. حجم حرارتی بالا در فضای میان سقف و پشت بام باعث اعتدال دمای داخل کلاس ها می شود. تمام افردی که مدیریت پروژه را در دست داشتند از اهالی روستا بودند و مهارت هایی را که فرا گرفتند در آینده برایشان مفید خواهد بود. تا کنون دو روستا در همسایگی گاندو تصمیم به اجرای چنین طرحی گرفته اند. شهر کهن اورشلیم اورشلیم دارای تاریخ بسیار کهن و متنوعی است لیکن ساختار شهری اورشلیم در اثر حمله و یورش، عدم حفاظت و نگهداری صحیح و ضعف خدمات در معرض نابودی است. برنامه احیای شهر کهن اورشلیم (OCJRP) با هدف مرمت و بازسازی شهر و حفاظت از میراث فرهنگی آن و بهبود وضعیت معیشتی مردم اجرا شد. OCJRP یک پروژه اجرای جامع است که اهداف بازسازی، آموزشی، تربیتی و ارتقای آگاهی عمومی رادر صدر کار خود دارد، بنابراین 160 پروژه _اعم از 82 پروژه مسکونی، 26 پروژه عمومی و 55 پروژه ساختمان های تجاری_ با همکاری موسسات و سازمان های محلی و بین المللی و آژانس های مالی و اعتباری به اتمام رسیده است. اداره فنی که 10 سال پیش توسط تعاونی رفاه شهر ژنو تاسیس شده از نظرحرفه ای و مهارتی در طرح های احیای شهری، مرمت و بازسازی فوری، بازسازی نهایی و آموزش حفاظت از این اماکن پشتوانه این پروژه بود. خانه B2 تنها پروژه شخصی که جایزه آقا خان را به خود اختصاص داد منزلی در یک روستای کوچک در اطراف آیواسیک ترکیه بود. معمار این خانه یک ترکیه ای با نام هان تومرکتکین است که آن را به سفارش دو برادر که می خواستند تعطیلاتشان را در مکانی زیبا در سواحل شمالی مدیترانه سپری کنند، ساخت. این ساختمان مستطیل شکل بصورت یک ایوان اپن بنا شده است. بر خلاف ظاهر آن که بسیار مدرن و متجدد بنظر می رسد، این خانه با استفاده از مصالح سنتی و محلی و با بکارگیری شیوه های قدیمی و سنتی و بدون توجه به خانه های همجوار و مقاوم سازی در مقابل زلزله ساخته شده است. خانه B2 دارای چشم انداز وسیعی است و سایه بان مرکزی آن مکانی دنج برای عبادت و تفکر است. در طبقه همکف یک اتاق نشیمن بزرگ و در طبقه دوم دو اتاق خواب قرار دارد. هیات داوران متذکر شدند که "B2 با بهره گیری از کمترین امکانات و تجهیزات بیشترین مفهوم متانت و فرهمندی را القا می کند. در این خانه بزم عبادت و تفکر برگزار می گردد و به افق های زلال و گشاده آسمان راه دارد. معماران ما نیز باید بیشتر از آشپزخانه ی باز (Open) و کف سرامیک و پنجره های نامناسب و...به این مفاهیم توجه کنند." محمد احمدوند . . . ملایر

 

 

                           

 

 

 

 

با سلام

    از اینکه به وبلاگ من اومدین خیلی خوشحال شدم. اگه توی این رشته سررشته دارین لطفا من رو همراهی کنین.